© Gi Gaga Kouni Beli

Die, bitch!

by Gi Gaga Kouni Beli

Καλησπέρα,

μετά από αρκετές μέρες αποχής μου από τα συγγραφικά μου καθήκοντα λέω πάλι να κράξω κόσμο, μιας και δεν λένε να μ' αφήσουν να αγιάσω.

Ως γνωστόν, μάζι με δυο φίλους έχουμε δημιουργήσει ένα ραδιοφωνικό σταθμό και παίζουμε τη μουσικούλα μας, κάνουμε την πλάκα μας και γενικότερα περνάμε καλά. Τις τελευταίες μέρες υπήρξαν κάποια προβλήματα με το server που μας φιλοξενεί και κάποιοι έσπευσαν αμέσως να κράξουν, να σχολιάσουν και να μας "την πουν". Λοιπόν, επειδή το αστειάκι με το τι κάνουμε και τι όχι τραβάει καιρό, το ίδιο και τα κουτσομπολιά για την πάρτη μας, διαβάστε παίδες παρακάτω την απάντηση που δεν θα θέλατε με τίποτα!!!

Οι ανθρωπόμορφες προσωπικότητες που ασχολούνται με την πάρτη μας, ουδέποτε έκαναν στη ζωή τους αυτό που γουστάρουν, γι' αυτό φτύνουν και καταριούνται εμάς που το κάναμε. Οι άθλιοι αυτοί τύποι μόνο κακό έχουν στο μυαλό τους γιατί το καλό δεν τους πλησιάζει καν. Όλοι αυτοί που μας έχετε αλλάξει τα φώτα στην κακία, τα κουτσομπολιά και την κριτική, έχετε ρε ζώα ποτέ δοκιμάσει να φτιάξετε κάτι για να περνάτε καλά απ' το μηδέν και χωρίς γνώσεις; Φυσικά και όχι και μην πείτε ναι ξέρετε πολύ καλά ότι αυτό είναι ψέμα!!! Σας έχουμε βαρεθεί ρε, παριστάνετε τους παντογνώστες απ' έξω, γιατί όταν σας ζητήσαμε να μπείτε στο χορό και να χορέψετε, είχατε πολλές δουλειές να κάνετε και δεν προλαβαίνετε.

Πάμε στα επόμενα τώρα. Το ότι είστε βλαχαδερά και δευτεράτζες είναι γνωστό σε όλους όσους σας έχουν γνωρίσει, το χειρότερο δε, είναι ότι βαυκαλίζεστε να πιστεύετε ότι σας συμπαθούν όλοι και σας θεωρούν φοβερά και τρομερά άτομα! Ρε πάτε καλά; Δεν σας συμπαθούν όλοι, γιατί έχετε φροντίσει στο πέρασμά σας να κάνετε κακή εντύπωση με τα ψέματα σας και την κριτική απέναντι τους σαν να είστε ο Πάπας της Ρώμης. Χαλαρώστε και κατεβείτε απ΄τα καλάμια σας πριν σας πετάξω εγώ από κάτω κινούμενες λασπόμπαλες. Άντε γιατί βαρέθηκα να ενοχλείτε τους πάντες και τα πάντα και κυρίως βαρέθηκα να μας γαμάτε το χαμόγελο και την χαρά μας με παπαριές. (Συγνώμη για τη γλώσσα, αλλά σε όλα υπάρχουν όρια και κάποιοι μόλις ξεπέρασαν τα δικά μου).

Περί server και σταθμού. Αν δεν σας αρέσει γιατί ρε δεν πάτε αλλού και κάθεστε μαζί μας; Μήπως γιατί απλά γουστάρετε να βλέπετε την "αποτυχία" και να νοιώθετε υπέροχοι άνθρωποι; Σας έχω νέα: Δεν έχουμε αποτύχει ακόμα, τα εμπόδια δεν σε κάνουν αποτυχημένο, σε κάνουν πιο δυνατό και σε διδάσκουν. Εμείς θα τα καταφέρουμε και θα τα καταφέρουμε όλοι μαζί, εσείς θα είστε κάποια στιγμή μόνοι σας και δακτυλοδεικτούμενοι απ' το σύνολο, εμείς τουλάχιστον δεν ντρεπόμαστε να πούμε συγνώμη, ούτε να ζητήσουμε βοήθεια. Αυτό άλλωστε μας κάνει καλύτερους από όλους σας!

Θεματάκι τρίτο. Τι ζόρι τραβάτε με το αν είμαι ή όχι ερωτευμένη; Έχω νταβατζήδες και δεν το ξέρω; Ρε είστε σοβαροί, κάθεστε και ρωτάτε δεξιά και αριστερά τι και πώς; Δεν κοιτάτε λέω εγώ τις σκατόφατσές σας στον καθρέφτη και τα χάλια σας που όταν σας γνωρίσουν καλά την κάνουν όλοι από διπλά σας σα λαγοί!!! Όσο για εμένα, όποιος θέλει να με γνωρίσει ξέρει και τον τρόπο, τουλάχιστον δεν είμαι ζώο να πιστεύω ότι είμαι ο καλύτερος άνθρωπός του κόσμου, ο πιο τέλειος, ο πιο απίθανος. Σε σχέση με εσάς βέβαια, είμαι μακράν καλύτερη από πολλές πλευρές και το χειρότερο είναι ότι το ξέρετε και γι' αυτό είστε τόσο αηδιαστικοί και κακιασμένοι. Όμως ψευτόμαγκες ξεχνάτε κάτι: Όλα εδώ πληρώνονται!!! Βρείτε λοιπόν κανέναν άλλο να ασχολείστε και αφήστε μας εμάς να κάνουμε ό,τι γουστάρουμε. Α! Και για να μην σας μείνει η απορία, ναι είμαι ερωτευμένη και ότι και να κάνετε δεν πρόκειται να σταματήσω να είμαι μ' ένα χαζό χαμόγελο, ούτε να είμαι γλυκιά (όπως κάποιοι είπαν). Τουλάχιστον βρέθηκε κάποιος να με κάνει να γελάω και να νοιώθω όμορφα και κυρίως κάποιος που δεν χρειάστηκε να πω ψέματα για να με συμπαθήσει. Ξέρετε τι εννοώ!!!

Για να τελειώνουμε κόφτε τις μαλακίες πλέον, πολύ ασχοληθήκατε μαζί μας, σταματήστε τώρα πριν ξεκινήσω εγώ και ξέρετε καλά, πως για όλους σας έχω αρκετά να βγάλω προς τα έξω. Μαζευτείτε λοιπόν μια και καλή γιατί σας σιχάθηκα πια. Αποκτήστε ζωές και μετά μιλάμε, άντε γιατί μέχρι τώρα πουλάτε μαγκιά αντιγράφοντας τις ζωές των άλλων.

Now if your gonna act like a BITCH

Then your gonna die like a BITCH!!

Μάη, Μάη μάι ντάρλινγκ!

by Gi Gaga Kouni Beli

Καλό μήνα!

Σχετικό βέβαια, γιατί αν περιμένατε από εμένα να σας ευχηθώ για να σας πάει καλά ο μήνας ή/και να κερδίσετε στο Τζόκερ τα αμύθητα ποσά του Σκρουτζ, είστε νυχτωμένοι από τότε που ακόμα βυζαίνατε λακτόζη στα "τέτοια" του μπαμπά σας!

Ναι, σας πήρα από τα μούτρα, αλλά τι να κάνω; Με έχουν πιάσει τα αλλεργικά μου και ο γιατρός μου είπε να βγάζω τα απωθημένα μου αλλού, γιατί με τόση κατανάλωση χαρτιού για φύσημα μύτης in the μύξ, κοντεύει να αφανιστεί ολοκληρωτικά όλη η χλωρίδα του ηλιακού συστήματος.

Πώς έχει το πράγμα. Έχετε πάρει μυρωδιά οι περισσότεροι ότι έχω ψεκαστεί με "Εξαφανιζόλ" το τελευταίο διάστημα, αλλά μπιλίβ μι, δεν είναι σκόπιμο [από τη στιγμή που δεν με τσοντάρετε που γράφω, τι να κάθομαι να γράφω;]. Από τις απαρχές [του χρόνου] του προηγούμενου μήνα [Απρίλιος, για όσους ακόμα επιμένουν ότι η Χριστουγεννιάτικη διακόσμηση καθ 'όλη τη διάρκεια του έτους είναι τση μόδας], καταπιάστηκα με το στήσιμο ενός ιντερνετικού σταθμού - πέρνα μια βόλτα για καφέ εδώ Arena Radio και πες καμιά καλή κουβέντα, που έφτασε η μυωπία στο 200 για να στηθεί!

Κατά τα άλλα καλά. Τι καλά δηλαδή, σκατά κι απόσκατα, παιδί μου! Το τι θανατικό έπεσε μέσα στο Πάσχα, δεν λέγεται σας λέω! Δεν τους προλάβαινες! Τεσπα, να είμαστε καλά να τους θυμόμαστε! Αλλάζω παράγραφο και συνεχίζω.

Το τι έχουν διαβάσει τα αυτιά μου και τι έχουν ακούσει τα μάτια μου αυτό το διάστημα, επίσης δεν υπάρχει! Τα βλέπετε κι οι περισσότεροι στο φατσομπούκι -αν και οι μισοί από εσάς συνεχίζετε την καφρίλα του "πρωτοποστά" και σκίζεστε στις αναδημοσιεύσεις. Το κλού του μήνα ήταν αυτό το ποστ που λέει για τις παλλακίδες που μετέδωσαν τον ΗΙV σε "ανυποψίαστα" πελατόνια. Καλά ε, είδατε και τις φωτό που δημοσιεύτηκαν; Μα ποιος σοβαρός "υπεργαμίκουλας των 5 ηπείρων" πλήρωσε για να ρίξει έναν πέουλα σε μια από δαύτες; Όχι σας προκαλώ να ρίξετε μια ματιά και να κάνετε τα δικά σας Καλλιστεία "Μις Τον-έχω-βαθιά-τον-HIV-μου-στην-καρδιά 2012" και να μου δώσετε τα αποτελέσματά σας. Αν συμφωνήσουμε στο ριζάλτ, θα βγάλουμε και τη Mις Κόσμος!

Ήθελα να γράψω και για την καφρίλα που συνεχίζει να δέρνει μερικά άτομα που ξέρω -ευτυχώς εσείς τη γλυτώσατε για άλλη μια φορά- αλλά αν ανοίξω κι άλλο το ρημάδι μου, θα με κλείσει το ΕΣΡ.

Έρχονται κι εκλογές. Χεστήκαμε, λεφτά στην τσέπη μου δεν πρόκειται να μπουν, οπότε ψηφίζω παραλία αυτό το Σ/Κ κι όποιος θέλει κατεβαίνει μαζί μου σε αυτή την προεκλογική μου μίνι εκστρατεία! Εκτός από τα τιμημένα προβατογηρατειά που θα πάνε για σφαγή στις κάλπες, πείτε μου ποιος άνθρωπος θα κάνει τη μαλακία να ψηφίσει; Ευτυχώς που δεν έσκασε μύτη κανένα μπατσικό να μου πει ότι είμαι στην επιτροπή γιατί θα με έχωναν μέσα με το μονόλογο που είχα ετοιμάσει για αυτή την περίπτωση! Θα έχανα και το Όσκαρ ερμηνείας, αντιλαμβάνεστε!

Πάνω-κάτω, λοιπόν, αυτά είναι τα ελάχιστα νέα μου. Αν έχω κάτι νεότερο θα σας ενημερώσω. Να έχετε υγεία για να μπορέσετε να έχετε κι ένα καλό μήνα -αυτό μόνο!- και να περάσετε καμιά βόλτα από τον Arena Radio να σας τρατάρουμε τραγουδάκι-λουκούμι!

ΥΓ1.: Να ευχηθώ περαστικά σε ένα μέλος της οικογένειας μιας φίλης [ξέρει αυτή] και να ξέρει πως τη σκέφτομαι αν και έχει εξαφανιστεί κι αυτή, αλλά δεν πειράζει :)

ΥΓ2.: Μου τη δίνει έτσι όπως έχει γίνει η νέα διεπαφή του blogger, αλλά έχε χάρη που βαριέμαι τις μετακομίσεις σε άλλες μπλογκο-υπηρεσίες!

Copy Paste

by Gi Gaga Kouni Beli

...Αν είναι δυνατόν!

Έχω να γράψω κάτι περισσότερο από ένα δίμηνο και αντί να με πιάσετε από μαλλί, να με φέρετε 5-6 σβούρες και ζητήσετε συγχώρεση από τον Ύψιστο που δεν με έχετε εφοδιάσει με πληροφορίες άξιες για σχολιασμό, κάθεστε και περιμένετε να ξεκολλήσω από φάρμες, τηλεοπτικές σειρές και ταινίες. Σωθήκατε! Ντροπή σας!

Προσπερνώ την αδιαφορία σας και συνεχίζω.

Έκανα copy μερικές σκόρπιες σκέψεις 2 και κάτι μηνών και αποφάσισα να τις κάνω paste εδώ, μπας και ξαλαφρώσω λίγο (γιατί εδώ που τα λέμε, μια πνευματική κένωση τη χρειαζόμαστε όλοι).

Όποιος είπε, τον περασμένο Δεκέμβριο, πως το 2012 θα είναι καλύτερο από το 2011, μάλλον παίρνει ληγμένα ναρκωτικά ή τουλάχιστον αυτά βρίσκονται ακόμα σε πειραματικό στάδιο! Βασική διαφορά δεν έχω δει ακόμα, εκτός κι αν έχω προσανατολιστεί αλλού και έχω χάσει επεισόδια. Σε κάθε περίπτωση, συνεχίζω και είμαι της άποψης «κάθε πέρυσι και καλύτερα», εκτός του έτους 2009, το οποίο για εμένα ήταν επιεικώς για μπάζα!
Το έγραψα και στο twitter αλλά και στο facebook: Με 5 φάρμες στο Farmville, νομίζω πως μια επιδότηση, ένα επίδομα ρε αδερφέ, το δικαιούμαι! Δεν είναι δυνατόν να φυτεύω αβέρτα, να μαζεύω αβέρτα, να αρμέγω αβέρτα κι όταν δεν προλαβαίνω κάποια αποστολή να μην με αποζημιώνει κανένας! Τι να κάνω δηλαδή; Να πάρω τα εικονικά τρακτέρια μου και να κατέβω στην εθνική οδό να πετάξω τα εικονικά γάλατα και μαρούλια μου;
Την επόμενη φορά που θα πάρεις τηλέφωνο μες στο μεσημέρι για να μου πεις κάθε είδους μαλακία, να ξέρεις πως θα σε αρχίσω στα καντήλια, λίγο νωρίτερα από το Πάσχα. Το πακέτο περιλαμβάνει εξάψαλμο, Ακάθιστο Ύμνο, Καθιστό Χαστούκι στον κώλο, με έξτρα-μπόνους το Ευαγγέλιο του Αθυρόστομου... στην deluxe του έκδοση!
Φταίει ο ΟΤΕ. Αυτό και μόνο μπορεί να δώσει απάντηση σε πολλά σου προβλήματα.
Η γκαντεμιά ορισμένων δεν έχει όρια. Η ασχετοσύνη τους επίσης. Η βλακεία τους, αν ήταν μαύρη τρύπα, θα κατάπινε το σύμπαν σε λίγα δευτερόλεπτα. για την ώρα, η μαύρη τρύπα παρατηρείται μόνο στο κεφάλι τους.
Λεφτά δεν έχετε αλλά κάθε Σαββατοκύριακο δεν χωράς να κλάσεις στην πλατεία, οι δρόμοι είναι τίγκα μέχρι το λαιμό με αυτοκίνητα, ο κόσμος είναι χαρούμενος, τα πουλάκια κελαηδούν κι ένας χοντρός ανοίγει την 45η σαμπάνια στο μπουζουκομάγαζο της γειτονιάς. Έλληνες! Η κρίση, κρίση αλλά το κομμωτήριο, κομμωτήριο!
Eurovision θα δω φέτος μόνο για την Σουηδία και την Ουγγαρία -ως την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, θεωρώ πως όσα τραγούδια έχω ακούσει είναι επιεικώς άθλια ως «ό,τι να' ναι». Εμείς; Τι εμείς; Αν δεν έχουμε να στείλουμε κανένα S.A.G.A.P.O ή καμιά Καρβελικιά να πατώσουμε, θα στέλνουμε κακέκτυπα της Παπαρίζου με μουσική υπόκριση «Γεια σου, Μαρία, shake it because my secret combination is a μάθημα σολφέζ for you».
Την επόμενη φορά που θα δεις ότι κοντεύεις να ξεμείνεις από αναπτήρα, φρόντισε να έχεις ανάψει πρώτα ένα κερί. Το άρωμα το αφήνω στην κρίση σου. Δεν συνιστώ σόμπες αλογόνου και λάμπες πυρακτώσεως -ναι, τις κοινές εννοώ, βλήμα!
Η αντιγραφή προσωπικότητας, ντυσίματος, ατάκας, γέλιου -ακόμα και ο τρόπος που βαστάς τη μαλαπέρδα σου ή το βρακί σου όταν κατουράς- επειδή είσαι κενός/ή δεν σε κάνει καλύτερο, ευχάριστο, επιθυμητό άνθρωπο. Σε κάνει κάτι λιγότερο από πολυμηχάνημα. Απλά δεν σαρώνεις -τη λέξη «σαρώνεις» να την αντιληφθείς τόσο με την κυριολεκτική όσο και με την τεχνολογική της έννοια.
Σημασία έχει πως από υγεία είμαι καλά. (- Ε, καλά, μην είσαι και τόσο σίγουρος, μας έχεις πάρει τα αυτιά με τον κωλοβήχα σου!)

Τα νέα σας;

2012 We Were Warned

by Gi Gaga Kouni Beli

ΚA BOOM! λέμε!

Ώπα! Πού πάτε καλέ;

Μη δείτε καταστροφολογικό τίτλο, αμέσως να την «κοπανήσετε»! Αλλά έχετε δίκιο, σας έπιασα κάπως ανάποδα από το μαλλί. Για πάμε πάλι:

Καλή χρονιά σε όλους!

Είναι η πρώτη ανάρτηση του 2012. Το έτος που όλοι περιμέναμε, ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Μερικοί περιμένετε από τη φετινή χρονιά να καλυτερεύσουν τα πράγματα. Μερικοί περιμένετε να έρθει το Πάσχα και τα Χριστούγεννα -ναι, έχω δει τη λύσσα που πιάνει μερικούς στα social networks και λίγο πριν φύγει ο χειμώνας αρχίζουν τις μπαναλαρίες τύπου «άντε να έρθει το Πάσχα / το καλοκαίρι/ ο Δεκαπενταύγουστος να πάρω την κωλοάδεια / τα Χριστούγεννα (πάλι; δε χόρτασες;)». Μερικοί περιμένουν να καταστραφεί ο κόσμος... Χμμ ναι... Ανοίγω παρένθεση για να σχολιάσω το τελευταίο: Σκεφτήκατε ποτέ το ενδεχόμενο οι Μάγιας να σταμάτησαν τη μέτρηση εκεί που τη σταμάτησαν γιατί ξέμειναν από μελάνι ή οτιδήποτε είχαν για να σημειώνουν κάπου τις ενδείξεις;

Πάμε παρακάτω. Η φετινή «πρωτοχρονιάτικη» ανάρτηση είναι κάτι σαν απολογισμός του έτους. Για την ακρίβεια απολογισμός των 2-3 τελευταίων ετών, γιατί τις προηγούμενες χρονιές δε σας ζάλισα με αυτόν!

Και φυσικά όχι, δε θα αρχίσω δίαιτα! Είμαι από τους τύπους που όταν αρχίζω κάτι, το οποίο παίρνει πολύ από το χρόνο μου, το βαριέμαι και το αφήνω στην άκρη για κάποια άλλη στιγμή (όπου το ξαναπιάνω, περνά λίγος καιρός και το ξαναβαριέμαι)!

Φέτος κάνω στροφή (στην καριέρα μου), για να μην πω «αναστροφή», χωρίς να με νοιάζουν και πολλά προσωπικά πράγματα που αφήνω πίσω. Κοίτα να δεις, όταν κάποια πράγματα σε φτάνουν στο σημείο να τα βαριέσαι αντί να συνεχίζεις να ασχολείσαι με αυτά -άσχετα αν δεν κερδίζεις κάτι- τότε είναι καλύτερα να τα αφήνεις εκεί που τα είχες την τελευταία φορά. Το ίδιο ισχύει και για τους ανθρώπους, έτσι; Όταν πιέζεις κάποιον σε σημείο που καταντάς να πιέζεσαι ο ίδιος, άστο «να πάει στο καλώδιο» (που λέω μερικές φορές), να πάρει ο καθένας το δρόμο του, να τελειώνουμε. Αυτά με τα προσωπικά.

Επαγγελματικά μην περιμένεις τίποτα. Άλλοι χάνουν δουλειές ετών, εσύ θα βρεις στο μπαμ; Αν πληρωνόσουν για κάθε «βιογραφικό χωρίς αντίκρυσμα» που έστελνες, πιθανότατα να είχες λύσει το πρόβλημά σου -ίσως και μερικά δικά μας! Τι άλλο πια να γράψεις στο ρημάδι; Σπουδές, σεμινάρια, κατάρτιση, προηγούμενη εμπειρία... αν ήξερες και τι δουλειά έκανες στην προηγούμενη ζωή σου, θα την έγραφες κι αυτή! Μα πρέπει να έχει κανείς PhD στην Κβαντομηχανική για να προσληφθεί σε ένα κατάστημα για τη θέση «Ταμίας/Αποθηκάριος/ΞύνειΤηνΠλάτηΤουΔιευθυντή»; Τι; Πεζοδρόμιο; Εκτός του ότι δεν προλαβαίνεις να πεταχτείς για μια αλλαγή φύλου/extreme make over, έχεις περάσει μια βόλτα από Συγγρού; Μέχρι κι οι λάμπες των πεζοδρομίων έχουν βαρεθεί να περιμένουν καμιά «κοπέλα» να ξαποστάσει από κάτω τους, όπως οι δόλιοι υπάλληλοι εταιριών περιμένουν μέσα και έξω από αυτές τα χρήματα που τους χρωστούν από το 2004!

Με τι λεφτά θα πάς στη συναυλία της Madonna το καλοκαίρι; (φήμες θέλουν να έρχεται η δικιά μου για συναυλία στο ΟΑΚΑ τον Ιούνιο, αλλά ακόμα δεν το έχω διασταυρώσει. Θα σου πω όταν είναι, ΣΚΑΣΕ!)

Καλά, για γκομενικά δε το συζητώ. Δεν προλαβαίνεις να κλάσεις, αγάπη μου, θες και γκόμενα; Μετά βίας σου μένει φράγκο το Σάββατο για να πάρεις τσιγάρα, να σε βγάλουν μέχρι την Τετάρτη και μου θες σαλιαρίσματα; Δε θα την κεράσεις το κατιτίς σου; Δε θα την πάς ένα σινεμά, ένα θέατρο; Δε θα της πάρεις ένα δωράκι το Φλεβάρη; Παύση: Μεταξύ μας, αν σκοπεύετε να πιάσετε γκόμενο/γκόμενα, κάντε το μετά του Αγίου Βαλεντίνου, είναι δύσκολες οι εποχές. Επίσης ξεχάστε τα γυμνασιολυκειοδώρα τύπου «Αχ, σήμερα κλείνουμε ένα μήνα, τι να του πάρω;» Θα σου 'λεγα τι να του πάρεις, κουκλίτσα μου, αλλά έχε χάρη που υποσχέθηκα να μη βρίσω μέχρι τις 6 του μήνα (αύριο δηλαδή)!

Οικονομικά; Πού ζεις, καλή μου; Είναι η πρώτη φορά που πήρες μαζεμένα 3 πορτοφόλια και φέτος θα παραμείνουν άδεια και τα 3! Γιατί μόλις βάλεις το ευρώπουλο στη θήκη για τα νομίσματα είτε θα σκιστεί η θήκη με διαβολικά μαγικό τρόπο και θα το χάσεις είτε θα κολλήσει μέσα στο καρότσι του σούπερ-μάρκετ και δε θα βγαίνει ούτε με εισαγγελική παρέμβαση! Σου έχω τη λύση. Για τον άνδρα που δε χρειάζεται να προσπαθήσει πολύ, προτείνω να ψάξει και να βρει τη χαμένη θήκη του μποξερακίου του. Είναι σαν το βαλιτσάκι του Σπορτ-Μπίλι. Χωράει τα πάντα! Και φυσικά δε σκίζεται, αντέχει στο χρόνο (εδώ άντεξε κολλημένο στο πίσω μέρος του συρταριού στην ντουλάπα, εκεί θα κωλώσει;), πλένεται στο οικονομικό πρόγραμμα ή στο χέρι και σε βοηθάει να θυμάσαι την απάντηση στην ερώτηση «έχεις λεφτά;» (απάντηση: Αρχίδια λεφτά έχω!). Για τις κοπέλες μας συνιστώ το σουτιέν. Η μόδα που ήθελε την κυρία να χώνει το «χαρτί» στο βύζο επανέρχεται και θα κάνει θραύση. Νιώθεις τη ζεστασιά του 50ευρου, η καρδιά σου πάλλεται ανάλογα με το ποσό το οποίο έχεις «εκβυζοταμιεύσει», βοηθώντας σε να κρατάς τη βυζουλέτα σου σε φόρμα και να προλαβαίνεις το εγκεφαλικό! Το μόνο μειονέκτηκα είναι πως το χρήμα δεν αυγατίζεται σε αυτή τη θέση, ίσα ίσα που με τόση σιλικόνη κινδυνεύει να παγιδευτεί και να καταλήξει σαν τη μύγα στο κεχριμπάρι: «προϊστορικό έκθεμα-βλέπετε μην αγγίζετε».

Κι επανέρχομαι σε προηγούμενη παράγραφο. Αφού δε σου αρέσει, δως του μια να πάει στο διάολο και κάνε κάτι άλλο. Άλλαξε σκηνικό, χώρα, πλανήτη... Αλλά για να γίνει αυτό, θα πρέπει πρωτίστως να αλλάξεις μυαλά.

Κάπου εδώ θα σας αποχαιρετήσω. Έχω να αλλάξω φορμόλη στο βαζάκι που φυλάω το νέο μου μυαλό για να αποθηκεύσω εκεί το παλιό. Θα κλείσω πάλι με ευχές:

Καλή χρονιά με

Υγεία, Χαρά, Αγάπη, Σοφία, Ευτυχία, Μαρία, Δήμητρα, Κωνσταντίνα...

Καλές γιορτές!

by Gi Gaga Kouni Beli

We wish you a dairy Christmas and a happy Moo year!

Καλές γιορτές σε όλους!
(Τα γλυκά με μέτρο -3μετρο ή 5μετρο δεν έχει σημασία...με ό,τι βολεύεται ο καθένας!)

Quiz 2

by Gi Gaga Kouni Beli

Γεια σου!

Ναι, το ξέρω, θα με κράξεις πάλι , επειδή έχω εξαφανιστεί, επειδή με έχει φάει το Facebook και το Twitter και χίλια δυο άλλα -και με το δίκιο σου!
Η αλήθεια είναι πως τόσο καιρό περιμένω να γίνει κάτι συνταρακτικό και να το σχολιάσω, αλλά βλέπεις μας έφαγαν τα κυκλώματα και τα πολιτικά συστήματα. Με το μπάχαλο που επικρατεί δεν έχω όρεξη ούτε να τους φτύσω -εδώ κολλάει αυτό που είχε πει ο Πάγκαλος (αν δε με απατά ΚΑΙ η μνήμη μου, εκτός των άλλων!) "δεν υπάρχει σάλιο"! Στην κυριολεξία όμως!

Σκέφτομαι να κατέβω στις επόμενες εκλογές. Και για να σε προλάβω από το να τρέχεις να τυπώνεις φυλλάδια και τα σχετικά, εννοώ πως θα κατέβω ΕΠΙΠΕΔΟ σε αυτές τις εκλογές.
Πρώτον, λόγω Αποκριών, θα ντυθώ πειρατής/μαύρος Πητ/νίντζα (και στο πολύ τραβηγμένο, Τζένη Καρέζη) και θα σκάσω μύτη στην κάλπη! Μετά θα πάω για τον κλασσικό "πόλεμο" στο Θησείο!

Για να σου πω όμως... τώρα που το σκέφτομαι, αν κατέβαινα στις εκλογές (να αρπάξω κι εγώ το κατιτίς μου) θα ήθελα να μου πεις τι θέλεις να κάνω για εσένα, τον τόπο σου, τα νιάτα και την ομορφιά σου, για να δω πώς μπορώ να βοηθήσω (μην κατεβαίνω τσάμπα και βερεσέ).

Γράψε μου σε σχόλιο τι θες και κάτι θα κάνω (αν και βάσει σχετικού ανέκδοτου, ξέρεις τι θα πάρεις!). Και για να σε βοηθήσω, παραθέτω μερικές από τις πιο πιθανές απαντήσεις:

α) Λεφτά (αυτά υπάρχουν, δε μπορώ να κάνω κάτι παραπάνω)
β) Λογαριασμό στην Ελβετία (να έχει και κάνα φράγκο μέσα ή έτσι για να κάνεις το κομμάτι σου;)
γ) Δουλειά (με σκοτώνεις...)
δ) Ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά μου (το μόνο καλύτερο μέλλον που μπορώ να εγγυηθώ, βγαίνει το καλοκαίρι και λέγεται watermellon)
ε) Σύνταξη του παππού μου (αν είναι να την πάρεις εσύ και να τη μαδήσεις, κάτι γίνεται)
στ) Ψωμί, παιδεία ("και μπούτια γυναικεία" που λέγαμε στο λύκειο)
ζ) Δωρεάν (ΩΠΑ! ΜΠΑΣΤΑ! Το τσάμπα πέθανε, πάμε παρακάτω)
η) Άλλο (δε με βοηθάς, γράψε σχόλιο)

Κολόμβος και Αμερική

by Gi Gaga Kouni Beli

από το mail μας

Όπως γνωρίζετε ο Χριστόφορος Κολόμβος ήταν ανύπαντρος. Για την ακρίβεια παντρεύτηκε την Φιλίπα Μονίζ Περεστρέλο με την οποία απέκτησε ένα γιο, το Ντιέγκο κι η οποία αργότερα τα κακάρωσε, ενώ φήμες λένε πως απλά την παράτησε. Στο θέμα μας όμως. Τι θα γινόταν αν ζούσε η γυναίκα του Κολόμβου την περίοδο της ανακάλυψης της Αμερικής; Δείτε:

Αν ο Χριστόφορος Κολόμβος είχε γυναίκα, θα είχε ακούσει τα παρακάτω :

- Και γιατί πρέπει να πας εσύ;

- Τι; Δεν μπορούν να στείλουν κάποιον άλλον; Τι είσαι εσύ; Ο μοναδικός; Χωρίς εσένα δεν γίνεται; Δεν βλέπεις ότι σε εκμεταλλεύονται;

- Εσύ δεν γνωρίζεις καλά ούτε την οικογένειά μου και πας να ανακαλύψεις το Νέο Κόσμο; Τι κρύβεις;

- Ποια στρογγυλή Γη, μωρέ;

- Τι; Θα πάνε μόνο άντρες; Σώπα!

- Γιατί δεν μπορώ να έρθω κι εγώ; Αφού εσύ είσαι το αφεντικό. Εμένα ποτέ δεν με πας ταξίδια.

- Αν βγεις από την πόρτα, εγώ την ίδια στιγμή επιστρέφω στη μανά μου.

- Τι λες; Και η βασίλισσα θα πουλήσει τα κοσμήματά της για να ταξιδέψεις εσύ; Τι νομίζεις ότι είμαι, βλαμμένη; Τι τρέχει με σένα και αυτήν τη γριά;

- Δεν μπορείς να πας! Τελεία και παύλα!

- Μην ντύνεσαι, διότι εσύ ΔΕΝ ΠΑΣ ΠΟΥΘΕΝΑ!!!

***********************

thanx to Eleni P.

by Gi Gaga Kouni Beli

Η φίλη μου Λίζα, με παρότρυνε να γράψω ένα κείμενο και να στο στείλω στην Ελληνοφρένεια, στα πλαίσια μιας μίνι-συνεργασίας. Δείτε σχετικά στο site πατώντας ΕΔΩ.

ΤΙ ΒΛΕΠΩ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΜΟΥ

Το μόνο σίγουρο είναι πως δε βλέπω δουλειά! Παντού χρειάζεσαι δόντι για να μπεις. Έκανα αρκετές προσπάθειες να προσφέρω τον φρονιμίτη μου, χωρίς αποτέλεσμα!

Βλέπω ένα δέντρο ελιάς. Το σύμβολο της ειρήνης. Η μόνη ειρήνη που ξέρω είναι η Σκλήβα, αν και αυτή έχει εξαφανιστεί τον τελευταίο καιρό, οπότε αντιλαμβάνεσαι τι έχει απογίνει η ειρήνη την οποία συμβολίζει το δέντρο.

Βλέπω θάμνους ρίγανης. Τόσους πολλούς που επίτηδες δεν τους έχω ξεριζώσει. Περιμένω την ολική αποποινικοποίηση ναρκωτικών, μπας και στήσω μια μικρή επιχείρηση και βγάλω κάνα φράγκο.

Βλέπω ένα σοφρωνιστικό ίδρυμα. Για καλό και για κακό έχω πιάσει κολλητιλίκια με τους υπεύθυνους εκεί μπας και καταφέρω και κλείσω μια σουίτα για μελλοντική χρήση.

Βλέπω τις μέλισσες να φέρνουν βόλτες γύρω από τα λουλούδια χωρίς όμως να κάθονται να μαζέψουν τη γύρη. «Ποιος ξέρει» σου λέει «μπορεί να μας φορολογήσει ο άλλος και μόνο που πετάμε με ληγμένη άδεια κυκλοφορίας!»

Βλέπω ένα πεζόδρομο στο βάθος κι πάνω σε αυτόν κυκλοφορούν άνθρωποι. Αν δεν τους παρατηρήσεις καλά, νομίζεις πως έχουν βγει από ταινία του Romero. Περπατούν έχοντας απλανές βλέμμα, πέφτει ο ένας πάνω στον άλλο χωρίς να στήσουν καυγά, απλά κοιτάζονται για δευτερόλεπτα και συνεχίζουν να υπνοβατούν.

Βλέπω συγχωνεύσεις. Η τάδε εταιρία «συγχωνεύει» τη δείνα (σιγά καλή μου, πιες καμιά σόδα, θα σου πέσει βαριά!), τα αυτοκίνητα στριμώχνονται σε μια ουρά σαν τις κάμπιες κι αυτό που περιμένω είναι να συγχωνευτεί το ζαμπόν με το τυρί στο σούπερ μάρκετ, γιατί το να τα αγοράζω ξεχωριστά μου κοστίζει περισσότερο.

Βλέπω τον ουρανό και τον ήλιο. Τα μόνα που δουλεύουν ρολόι σ’ αυτόν τον πλανήτη –χιλιετίες τώρα!

Βλέπω μια γάτα να κυνηγά ένα ποντίκι να το φάει, το οποίο μασουλά ένα ψάρι, χωρίς να ξέρει τι πλησιάζει από πίσω του. Δεν την ενοχλώ. Αν το πιάσει τότε θα κρατήσω τη γάτα ασφαλή ώστε να έχω εξασφαλισμένο μια γκουρμέ ποικιλία κρεατικών και ψαρικών για μελλοντική χρήση.

Βλέπω...νομίζω τελικά πως το πρόβλημα είναι ότι βλέπω. Γι ‘αυτό τις περισσότερες μέρες έχω το παράθυρο κλειστό. Κοιτάζω και προσπαθώ να μη βλέπω. Όχι γιατί προτιμώ να ζω στην ουτοπία μου, αλλά γιατί κανείς εκεί έξω δε δίνει τη δυνατότητα να βλέπω καθαρά. Θέλουν να κοιτάζεις αλλά να βλέπεις θολά, να μην ξεχωρίζεις.

Κλείνω το παράθυρο. Κοιτάζω μπροστά και βλέπω ένα παράθυρο στον κόσμο, το οποίο με ανάγκασε κάποιος άλλος να το κλείσω...

4

by Gi Gaga Kouni Beli

... Δεν βγάζει ο Παπακαλιάτης νέο κύκλο επεισοδίων της ομώνυμης σειράς...

... Ούτε είναι τα άτομα που πρέπει να περιμένω στην ουρά της τράπεζας...

... Δεν είναι το 4ο θαύμα του κόσμου (αν και θα μπορούσε!)...

... Ούτε είναι τα κιλά που πήρα ή που πρέπει να χάσω...

Σήμερα το blog κλείνει τα 4 χρόνια του!

Ποιος θα το περίμενε!

Εγώ, κολλημένος με κάθε social networking ιστοσελίδα, να καταφέρω να κρατήσω ζωντανό κάτι το οποίο ξεκίνησα δειλά πριν από 4 χρόνια!

Δε θα ευλογήσω άλλο τα γένια μου - για την ακρίβεια, ένα ξυρισματάκι το θέλω, κοντεύω να χειροτονηθώ πια!

Σας ευχαριστώ όλους, παλιούς και καινούριους, για την αγάπη, την επίσκεψη, τα σχόλια, την υπομονή και φυσικά την κατανόηση σας όλον αυτόν τον καιρό!

Να είστε καλά! Και να γράφετε!

(Βαρεμάρα)

by Gi Gaga Kouni Beli

Το παλεύω από εδώ...
Το παλεύω από εκεί...
Γράφω...
Σβήνω...
Ξαναγράφω...
Ξανασβήνω...
(Διάλειμμα για κατούρημα)...

Κοιτάζω μια άσπρη σελίδα...

Ο blogger άλλαξε εμφάνιση - έχει λύσει όλα του τα προβλήματα κι εκκρεμούσε μόνο αυτό.
Παράλληλα έχει πιαστεί το χέρι μου να βγάζω από τα facebook feeds τις κωλοσελίδες που σε παροτρύνουν να κάνεις Like για να δεις πώς έχει η γίνει η κυρα-Νίτσα η μπακάλισα μετά από 10 χρόνια μπότοξ, πώς έχει γίνει ο κυρ-Μιχάλης τώρα που έβαλε φωτοβολταϊκά στο περίπτερο και νομίζει ως πουλάει στο Mall, πώς έχει γίνει η ψωλή (έλα, ντροπή) του παπα-Βαγγέλη μετά από 20 χρόνια αγαμίας και πώς έχουν γίνει τα αρχίδια μου μετά από τόσα delete αυτών των σελίδων! Ναι, κάνω και report page, γιατί μια διαγραφή δεν αρκεί!

(Κοίτα να δεις που τελικά έγραψα κάτι!)...

Τσιγάρο...
Σε λίγο αρχίζει και το Παρά 5...
Στο twitter είδα ένα πετυχημένο: Σε λίγο θα δούμε σε επανάληψη και το Αυγουστιάτικο φεγγάρι!...
Άσχετο, αλλά δεν έχω ιδέα τι θα φάω σήμερα...

Στραβώθηκα με τόση ασπρίλα εδώ μέσα - αναφέρομαι πάλι στη νέα πλατφόρμα του blogger...
Αφού μας έσκισε πάλι όλο το καλοκαίρι, μη μπορώντας σαν άνθρωποι να σταυρώσουμε ανάρτηση, πάνω που πάει να στρώσει, ξεμένουμε από έμπνευση! Ρε κάντε κάτι να έχω να γράφω! Διακοπές δεν πήγα, οπότε δεν υπάρχει περίπτωση να δείτε φωτογραφία από παραλία, με τη μεγαλειότητά μου να περιτριγυρίζεται από δίμετρες ξανθές Σουηδές τουρίστριες (δεν τις πάω κιόλας, οι περισσότερες είναι ξενέρωτες) ούτε εμένα να βαστώ στο κάθε χέρι 2 μπουκάλια μπύρας και να χτυπιέμαι σαν χταπόδι γύρω από μια φωτιά (η οποία τελικά έκαψε -πάλι- τη μισή Ελλάδα). Ουχί! Αρνούμαι! Βασικά δεν έπαιξε ρευστό, αλλά και πάλι δε θα έβαζα τίποτα!

Ούτε FollowFriday δεν έκανα σήμερα στο Twitter από τη βαρεμάρα μου...
Ήρθε η ώρα...

Σε αφήνω...
Λογικά θα τα πούμε σε καμιά βδομάδα!

Φιλιά σε όλους και καλή σεζόν να έχουμε!